مهرداد دشتی در گفتوگو با خبرنگار مجله آرونو با تاکید بر ضرورت شناخت احساسات و یادگیری روش صحیح بروز آنها برای کودکان و با بیان اینکه بازی، گفتوگو، خلاقیت و وقتگذرانی مشترک از جمله راههایی هستند که به کودک کمک میکنند احساسات خود را بشناسد و ابراز کند، اظهار کرد: یکی از راهکارهای مهم در مواجهه با احساسات منفی کودک، زمانی است که امکان تغییر عامل بیرونی وجود ندارد.
وی با بیان اینکه در این موقعیتها، استفاده از تکنیکی به نام توجهگردانی یا توجهبرگردانی میتواند بسیار مؤثر باشد، افزود: این روش به معنای پرت کردن آگاهانه توجه کودک از موقعیت اضطرابزا یا خشمآور به فعالیتی دیگر است که برای او خوشایند و آرامکننده باشد.
توجه به احساسات کودکان نیازمند آگاهی، صبوری و حضور واقعی والدین است
روانشناس و مشاور خانواده تصریح کرد: به عنوان مثال، زمانی که فضای خانه متشنج است، یکی از والدین یا اعضای خانواده میتواند کودک را به بازی، قدم زدن، گفتوگو یا فعالیتی شاد ببرد یا وقتی کودک به دلیل خواستهای خاص دچار بیقراری شده، میتوان با ایجاد یک تجربه جذاب و جایگزین، ذهن او را از منبع تنش دور کرد.
دشتی با بیان اینکه هدف این نیست که احساس کودک نادیده گرفته شود، بلکه کمک به تنظیم هیجان او در شرایطی است که کنترل کامل محیط ممکن نیست، ادامه داد: توجه به احساسات کودکان، به ویژه احساسات منفی آنها، نیازمند آگاهی، صبوری و حضور واقعی والدین است.
کودکان هیجان را به صورت غریزی تجربه میکنند / والدین باید مسئولانه احساسات خود و فرزندانشان را مدیریت کنند
وی با بیان اینکه وقتی والدین مسئولانه احساسات خود و فرزندانشان را مدیریت میکنند، نتیجه آن خانوادهای سالمتر و کودکانی با مهارتهای هیجانی قویتر خواهد بود، گفت: رفتارهایی مانند زدن در کودکان خردسال، به ویژه در سنین سه تا چهار سالگی، بیشتر ناشی از هیجانی شدن است.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه کودکان هیجان را به صورت غریزی تجربه میکنند، اما هنوز یاد نگرفتهاند که چگونه احساسات خود را به شکل رفتاری درست و قابل قبول بروز دهند، اضافه کرد: به همین دلیل، وقتی کودک در اوج هیجان دست به زدن میزند، در واقع فاقد مهارت رفتاری جایگزین است و در این شرایط، وظیفه والدین این نیست که کودک را سرکوب یا تنبیه کنند، بلکه باید به او آموزش بدهند.
